شرایط نگهداری تخم نطفه دار قبل از جوجه کشی

نوشته شده در : ۱۳۹۸٫۰۱٫۲۷
نگهداری از تخم نطفه دار قبل از انتقال آنها به دستگاه جوجه کشی یکی از موارد مهم در امر جوجه کشی است که هر پرورش دهنده ای بهتر است در مورد آن آگاهی داشته باشد. در ادامه مقاله همراه ما باشید تا شما را با این نکات مهم آشنا کنیم.
چکیده مقاله
اگر می خواهید راندمان جوجه کشی از تخم های نطفه دار افزایش یاید و جوجه های بیشتری به هچ برسند، بهتر است از تخم هایی استفاده کنید که مدت زمان نگهداری آنها کمتر از 2 روز است در غیر این صورت هر چقدر به تعداد روزهایی که تخم ها در انبار ذخیره باقی می ماند، اضافه شود، مایع داخل تخم تبخیر می شود و نطفه ها شرایط مناسبی برای ادامه رشد نخواهند داشت.
قانون اول : اگر بتوانید تخم های نطفه داری که توسط مرغ گذاشته می شود بعد از چند ساعت( 12 الی 24 ساعت) به داخل دستگاه جوجه کشی انتقال دهید، راندمان تبدیل شدن تخم های نطفه دار به جوجه های سالم افزایش می یابد. این چند ساعت، فرصت مناسبی است تا مایع داخل تخم( زرده و سفیده) به حالت تعادل برسد و نطفه در محل مناسبی ساکن شود ولی ممکن است بنا به دلایل موجهی ( کم بودن تعداد تخم ها) منتظر زمان مناسب تری باشید . در این حالت پیشنهاد ما به شما این است که، حداقل تمام سعی خود را بکنید تا مدت زمان نگهداری تخم ها بیش از 2 روز به طول نینجامد. طبق بررسی های صورت گرفته هر چقدر تخم نطفه دار برای مدت بیشتری ذخیره شود و هر روزی که در انتقال تخم های نطفه دار به داخل دستگاه تاخیر به وجود آید، قطعا راندمان تبدیل شدن آن ها به جوجه پایین می آید این میزان کاهش به طور معمول بعد از گذشت روز ششم برای هر روز تاخیر بین نیم تا یک درصدافزایش می یابد و بعد از پایان ایام هچ، نطفه چنین تخم هایی دیرتر هچ می شوند.
نگهداری تخم های نطفه دار
« نگهداری تخم های نطفه دار »
اگر قصد ذخیره کردن تخم های نطفه دار را دارید، پیشنهاد می کنم ، آنها را با تاریخ دقیق تری علامتگذاری کنید تا با تخم های تازه تر، همزمان به داخل دستگاه انتقال نیابند البته اگر دستگاه جوجه کشی شما مجهز به ستر و هچر همزمان باشد هیچ ایرادی در این کار وجود نخواهد داشت.
قانون دوم : تخم هایی که بعد از گذشت 14 روز از زمان نگهداری آنها گذشته است نباید با تخم های تازه تر تداخل داشته باشند چون این زمان آنقدر طولانی است که وضعیت تخم ها خطرناک تر می شود. یک گاز خطرناک به نام کربنیک در داخل تخم شروع به فعالیت می کند و قابلیت این را دارد که بعد از گذشت دو هفته از طریق منافذ پوسته بیرون بیاید. آبی که در داخل تخم وجود دارد، با گذشت زمان تبخیر می شود . تحلیل رفتن آب داخل تخم از یک طرف و فعالیت گاز کربینیک از طرف دیگر شانس نطفه ها را برای تبدیل شدن به جوجه از بین می برند و راندمان جوجه کشی پایین می آید. البته در شرایط حساس تر می توان از پوشش های پلاستیکی بر روی تخم ها استفاده کرد تا از تبخیر شدن مایع داخل تخم و فعالیت گاز کربنیک جلوگیری کرد. در این حالت تخم ها را در حد ضرورت خنک و خشک نگه می دارند تا مانع رشد قارچ و باکتری ها بیماری زا بر روی پوسته شوند.
پیج اینستاگرام
گروه صنعتی اسکندری