لاین های گوشتی و نژادهای ریز جثه

در مرغداری ها، لاین هایی وجود دارد که در آنجا مرغ ها را به قصد فرآوری های گوشتی پرورش می دهند. این مرغ ها جزو نژادای اصلاح شده هستند که از نظر ژنتیکی در کوتاه ترین مدت وزن می گیرند.
سال ها پیش پرورش دهندگان برای به دست آوردن لاین های گوشتی یکی از مولدین( پدر یا مادر ) را پرورش می دادند تا در زمان جفتگیری ،یکی از آنها برای به دست آوردن لاین گوشتی و یا تخم گذار آماده باشند. جوجه های حاصل از جفتگیری لاین های گوشتی، به عنوان جوجه های گوشتی پرورش می یافت  اما اکنون روش پرورش دهندگان نسبت به گذشته متفاوت است و مولدین را همزمان باهم پرورش می دهند تا مولد مادر  بتواند تخمی را تولید کند که مناسب برای به دست آوردن جوجه های گوشتی یا تخمگذار باشد.
چکیده مقاله
در مرغداری ها، لاین هایی وجود دارد که در آنجا مرغ ها را به قصد فرآوری های گوشتی پرورش می دهند. این مرغ ها جزو نژادای اصلاح شده هستند که از نظر ژنتیکی در کوتاه ترین مدت وزن می گیرند.

لاین پدر گوشتی

پرورش دهندگانی هستند که فقط مولدین گوشتی پدر را پرورش می دهند و آنها را با مولدین مادر گوشتی پرورش دهنده دیگری می آمیزند ولی بسیاری از پرورش دهندگان آنها را باهم پرورش می دهند. مولد پدر جثه بزرگتری برای تولید گوشت دارد چون هر خوراکی که تغذیه می کند، در بهترین و کمترین زمان باعث رشد آنها می شود. مسئله ایی که بیشتر اهمیت دارد این است که؛ هر پرورش دهنده ای نباید انتظار داشته باشد که لاین گوشتی می تواند تخمگذار خوبی هم باشد چون زنتیک آنها برای تولید گوشت اصلاح شده است نه برای تولید تخم.
نژاد کورنیش برای مولدین گوشتی استفاده می شود. این احتمال وجود دارد که مولدین پدر گوشتی ترکیبی از کورنیش های تیره و روشن هستند. بعضی از واریته ها در تولید لاین های سنتتیتکی نقش مهمی دارند، سینه آنها پهن است، لاشه هایشان ماهیچه ای و پاهای نسبتا کوتاه تری دارند ولی از آنجایی که پرهای این واریته ها رنگی است، باید اصلاح شوند تا پرهای لاین سنتیتیک آنها به رنگ سفید درآید.
مرغ لاین گوشتی
« مرغ گوشتی »
لاین های گوشتی با پرهای سفید: لاین سنتتیک مولدین این واریته ها، پرهای سفید  یا متمایل به سفید دارند از همین رو  وقتی برای کشتار آماده می شوند به خاطر داشتن چنین وجه تمایر قیمت متفاوت تری خواهند داشت چون به راحتی قابل پر کنی هستند و ژن مولد پدر که پرهای سفیدی هم دارد، تعین کننده ژن نطفه های باور هستند.
رنگ پوست زرد و سفید: در بسیاری از کشور ها، مصرف کنندگان پرنده های گوشتی و کبابی  از لاشه های زرد پوست استقبال می کنند به خاطر همین پرورش دهندگان ترجیح می دهند که از سویه هایی استفاده کنند که پوست آنها زرد رنگ است ولی در کشورهای اروپایی و انگلستان مصرف کنندگان، لاشه هایی را ترجیح می دهند که پوست سفید رنگی داشته باشند و پرورش دهندگان در چنین کشورهایی از لاین هایی استفاده می کنند که مولد مادر پوست زرد و مولد پدر پوست سفیدی داشته باشد و نطفه های  حاصل از این ترکیب پوست سفیدی خواهند داشت چون ژن پدر بر  ژن مادر غالب خواهد بود.

لاین های گوشتی مصارف گوشتی

صفات وابسته به جنس در لاین های گوشتی: صفات وابسته به جنس بستگی به سرعت رشد و رنگ دارد. زمانی که خروس های پر طلا( زرد نخودی و قرمز) با مرغ هایی که پر سفید ( یا نقره ای ) هستند، جفتگیری می کنند، جوجه های حاصل از این ترکیب سفید می شود. خروس هایی هم که زودتر پر در می آورند، اگر با مرغ هایی که دیرتر پر در می آورند، جفت گیری کنند، ژن غالب مولد پدر خواهد بود. نژاد های حاصل از آمیزش این دو مولد، بعد از تولد جوجه ها به راحتی قابل تشخیص خواهند بود.
لاین های مورد استفاده برای به دست آوردن روستر:  برای به دست آوردن روستر ها ( از نظر وزن سنگین تر از سایر طیور هستند و در زمان کشتار تا 3 کیلوگرم وزن می گیرند در حالی که طیور گوشتی وزنی معادل 2.200 گرم دارند. ) باید از لاین هایی استفاده شود که در زمان کمتری رشد می کنند و وزن سنگین تری دارند. متخصصین اصلاح های ژنتیکی  نژادی معتقدند که با گذشت زمان و در چند دوره، جوجه های حاصل از این آمیزش، گوشت مطلوب تری خواهد داشت و می توانند آن را توسعه دهند.
نیمچه گوشتی Squib broiler: جوجه هایی هستند که نوع جفتگیری مولدین آنها متفاوت است و در کشور آمریکا به تعداد کمی تولید می شوند. قیمت این جوجه های نیمچه گوشتی گرانتر از بقیه نیمچه هاست. زمانی که برای کشتار آماده می شوند وزنی در حدود 900 گرم یا 1.100 گرم دارند. لاشه این نیمچه ها فقط پر کنی می شوند و بدون دور ریزی سایر اعضای بدن فروخته می شوند. درصد کورنیش این نژاد، بیشتر از بقیه نژاد هاست تا بزرگی سینه جوجه های جوانتر قابل ارزیابی باشد.

لاین های گوشتی مصارف گوشتی

در چند سال گذشته گونه های از طیور وارد بازار شدند که جثه کوچکتری داشتند و به آنها دوارفیسم می گفتند. کوتوله بودن در این نژاد ها به خاطر برتریت ژن dw بود که جزو صفت های وابسته به جنس محسوب می شود و ممکن است در نژادهای گوشتی و تخمگذار تاثیرگذاری متفاوت تری داشته باشد.
دورافیسم در لگهورن های ریز جثه: تفاوت دورافیسم با سایر پولت های معمولی عبارتند از :
۱. در سن 8 هفتگی وزن این پرندگان 5 الی 10 سبک تر از وزن پولت های معمولی می شود و در سن 25 الی 30 هفتگی، 25 درصد کمتر است. علت این امر کم شدن ترشح هورمون های رشد و غده تیروئید است.
۲. ساق پای آنها 20 درصد کوتاه تر از  ساق پای پولت های معمولی است.
۳. گلبول های قرمز آنها بیشتر از پولت های معمولی است.
۴. غذای کمتری مصرف می کنند.
۵. تعداد تخم هایشان کمتر است.
۶. وزن تخم های دورافیسم های کوتوله 10 درصد کمتر از پولت های معمولی است.
۷. اگر دورافیسم کوتوله را در قفس نگهداری کنند، عمر بیشتری نسبت به پولت های معمولی خواهند داشت.
نیمچه های گوشتی
« نیمچه های گوشتی »

یادآوری یک نکته

از آنجایی که دورافیسم ها کوتوله هستند و جثه ریزتری دارند، پرورش دهندگان  برای جاسازی آنها در محل پرورشی به فضای کمتری احتیاج دارند و می توانند به تعداد بیشتری از آنها در قفس نگهداری کنند. این موضوع شاید در برآورد هزینه های نگهداری حائز اهمیت باشد ولی لاشه های آنها در زمان کشتار به خاطر کم وزنی، ارزش کمتری خواهند داشت پس مطمئنا پرورش و نگهداری از این نژادها  برای هیچ پرورش دهنده ای سود آور نخواهد بود مخصوصا اگر بر اساس دلار محاسبه شود.

دورافیسم در سویه های گوشتی ریزجثه

ژن dw برای جفتگیری لاین های گوشتی هم استفاده شد و بعد از چند دوره، گله مادر گوشتی به دست آمد. آنها  تخم هایی تولید می کردند که پرورش دهندگان برای به دست آوردن آن  مستلزم خرج کردن هزینه های زیادی نبودند.
تفاوت دورافیسم های گوشتی ریزجثه با پولت های گوشتی معمولی عبارتند از:
۱. فضای مورد نیاز برای نگهداری از آنها 35 درصد کمتر از پولت های معمولی است.
۲. مصرف خوراک آنها 10 الی 15 درصد کمتر است.
۳. جوجه آوری این نژاد ها 5 درصد بیشتر از پولت های گوشتی معمولی است.
۴. اندازه تخم آنها 5 درصد کوچک تر است.
ولی دورافیسم های گوشتی ریزجثه هم به خاطر کمتر بودن گوشت شان مورد توجه پرورش دهندگان نیستند مگر این که مولدین مادر با خروس های نژاد معمولی آمیزش پیدا کنند  که حاصل این جفت گیری، به وجود آمدن مرغ های گوشتی با اندازه های  معمولی و خروس های گوشتی که ژن dw دارند و اندازه آنها 3 الی 4 درصد کوچکتر از خروس های نژاد معمولی می شود.
نحوه عرضه جوجه های یکروزه مولدین
در عصر جدید پرورش دهندگان ترجیح می دهند هم مرغ پرورش دهند و هم خروس . به ازای هر 100جوجه مرغ 12 الی 15 جوجه خروس می خرند. ممکن است یک پرورش دهنده تصمیم بگیرد که از  مولدین تخمگذاری نگهداری کند که؛ تخم هایی با پوسته سفید و یا قهوه ای می گذارند پس نیاز دارد، سویه های مناسبی را برای این مسئله انتخاب کند ولی  از آنجایی که فرایند اصلاح ژنتیک مولدهایی که چنین تخم هایی می گذارند نسبتا طولانی است، باید توسط پرورش دهندگان خاصی به بازار عرضه شود.

دورافیسم در سویه های گوشتی ریزجثه

از سال 1935 و در ایالات متحده آمریکا یک توافق نامه بین دپارتمان های کشاورزی و مرغداری این ایالت ها به امضا رسید که بر روی دو هدف مهم متمرکز بودند و هر مزرعه داری می توانست به صورت داوطلبانه در این سمینارها شرکت کند.
۱. طیوری که به بازار عرضه می شد باید از نظر کیفیت مورد تایید قرار می گرفت.
۲. ضرر بیماری های خاص و معمولی  مثل تیفوئید، پلوروم، MS و MG در رابطه با گله مادر و جوجه کشی از آنها  به پایین ترین سطح می رسید.
پیج اینستاگرام
گروه صنعتی اسکندری