قوش ها چگونه پرندگانی هستند؟

قوش به گروهی از پرندگان شکاری اطلاق می گردد که دارای پنجه هایی بسیار قوی و نوکی کج و تیز هستند. قوش ها نیز همانند عقاب ها و کرکس ها در ارتفاعات بالا و کوه ها زندگی می کنند، اما با این تفاوت که کوچکتر از عقاب، کرکس، کورکور، سارگپه و ... هستند. قوش ها نیز همانند هر پرنده شکاری دیگر گوشت خوار بوده و برای تامین مواد غذایی مورد نیاز بدن خود اقدام به شکار موش، کبوتر، مار، گنجشک، مارمولک و هر جاندار زنده دیگری می کند. این پرنده دارای گونه های مختلفی در سراسر جهان هستند ولی در ایران می توان به چهار گونه طرلان، قرقی، پیغو و پیغوی کوچک اشاره نمود.
چکیده مقاله
قوش ها جزو پرندگان شکاری محسوب می شود و خوردن گوشت آنها حرام می باشد، این حیوان با توجه به اینکه خطرات زیادی را با خود همراه دارد، نگهداری از ان به عنوان یک پرنده خانگی توصیه نمی گردد. هم چنین قوش ها دارای گونه های مختلفی هستند و طیف گسترده ای از پرندگان شکاری را شامل می شود، برخی از آنها دارای پنجه ها قوی و برخی نیز از نوک قوی تری برخوردار است. تغذیه آنها از جاندار های زنده مانند موش، مار، مارمولک، کبورت، کلاغ و حتی پرندگان خانگی می باشد.

انواع قوش ها

همانطور که اشاره شد قوش ها دارای انواع مختلفی در سراسر جهان هستند و هر کدام نیز دارای اندازه ها و رنگ های مختلفی هستند، از خصوصیت مشترک قوش ها می توان به چشمان انها اشاره نمود که همگی آنها دارای چشمان زرد رنگی هستند. از جمله قوش های شناخته شده در سراسر دنیا می توان به قوش دم قرمز، قوش گنجشکی، قوش زرق و برق دار، قوش تیز بین، پیغو، باز، قرقی و ... اشاره نمود، از بین آنها پیغو، پیغوی کوچک، قرقی و باز (طرلان) جزو قوش های بومی کشورمان ایران هستند.
قرقی

قرقی چگونه پرنده ای است ؟

قرقی دارای رنگ هایی سفید و مشکی راه راه در سینه، گردن و پاهای خود می باشد ولی قسمت پشتی بدن قرقی مانند بال ها، پشت، دم، پشت گردن دارای رنگ های قهوه ای هستند. قرقی بسیار کوچک تر از عقاب بوده و شکار او فقط پرندگان کوچک مانند گنجشک می باشد. قرقی ها بر خلاف شاهین ها قادر به لانه سازی در ارتفاعات زیاد نیست و برای لانه سازی از تنه درختان، بالای درختان و بوته ها استفاده می کنند. جالب است بدانید که جنس ماده قرقی از جنس نر آن بزرگتر بوده و جنس نر 25 سانتی متر و جنس ماده 35 سانتی متر طول دارد. این پرنده در استان های مازندران، کرمانشاه و لرستان واشه نامیده می شود و در استان های گیلان به نام واشک و در استان فارس نیز بنام باشه شهرت دارد.
طرلان

طرلان چگونه پرنده ای است؟

طرلان همان باز است که در شکل و شمایل خود کاملا شبیه قرقی می باشد منتها با این تفاوت که بزرگتر از قرقی بوده و علاوه بر شکار پرندگان کوچک قادر به شکار انواع جانداران دیگر مانند موش، مارمولک، مار و حتی راسو، روباه و سنجاب می باشد. این پرنده نیز همانند سایر قوش ها مهاجر پذیر بوده و در فصل زمستان به ایران نیز می آید و در مناطقی از کشور مانند گلستان، گیلان و مازندران که از آب و هوای معتدلی برخوردار است به چشم می خورد. طرلان در مقایسه با قرقی از سرعت و شتاب بیشتری برخوردار است و تا ارتفاعات بیشتری قادر به پرواز است ولی سرعتش به سرعت شاهین ها نخواهد رسید.
پیغو و پیغوی کوچک

پیغو و پیغوی کوچک چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟

در حالت کلی پیغو ها از یک خانواده هستند و جزو قوش های شکاری محسوب می شوند. علت نامگذاری این قوش ها بنام پیغو از آوازشان نشات می گیرد، زیرا آواز آنها مانند گفتن کلمه پیقو می باشد و بر همین اساس آنها را پیقو نیز می نامند. از لحاظ ظاهری پیغو و پیغوی کوچک هر دو دارای منقاری کج و پر هایی قهوه ای رنگ و دمی بلند در بدن خود هستند با این تفاوت که پیغوی کوچک 30 سانتی متر طول دارد و پیغوی معمولی 37 سانتی متر.
آنها دارای چشمانی زرد رنگ و بال هایی پهن بوده و از پرواز مستقیم و تیزی برخوردار هستند و از موجودات ریز مانند مارمولک، حشرات، پرندگان کوچک، موش و ... تغذیه می کنند. پیغوی کوچک از بین همه قوش ها از محبوبیت زیادی برخوردار بوده و در بسیاری از کشور های عربی، هندی و اروپایی به عنوان پرنده خانگی نگهداری می شود، این پرنده در زبان هندی شِکره، در زبان عربی شکرا و در زبان انگلیسی Shikra نامیده می شود و علت نام گذاری پیغوی کوچک بدین نام از شکارچی بودن پرنده نشات می گیرد.
پیج اینستاگرام
گروه صنعتی اسکندری