کانال تلگرام
گروه صنعتی اسکندری

چرا طوطی ها میترسند؟ آموزش از بین بردن ترس و گاز گرفتن در طوطی ها

نوشته شده در : ۱۳۹۸٫۰۷٫۰۳

طوطی ها جزو ان دسته از پرندگانی هستند که تقریبا از هیچ چیزی نمی ترسند؛ حتی زمانی قصد دفاع از خود را در برابر پرنده ای که جثه بزرگ تر از خودشان دارند. انها به راحتی می توانند از قلمرو خودشان دفاع کنند اما دلایل بسیاری وجود دارد که موجب ترس آنها می شود مثل عبور سایه بر روی دیوار.

طوطی هایی که در خانه و در قفس های میله ای حبس شده اند، برای فرار از هر عاملی که موجب ترس شان شده می توانند رفتارهای متفاوتی داشته باشند. آنها با گاز گرفتن، پر کنی، کوبیدن خود به در و دیوار قفس یا حالتی که به پرهایشان می دهند، ترس خود را نشان می دهند.

البته عملکرد رفاری طوطی های جوان یا طوطی هایی که از زمان جوجه گی مورد تعلیم و پرورش قرار گرفته اند، با طوطی هایی که سن بزرگتری دارند، کاملا فرق می کند چون آنها از همان سن کم می توانند خود را با شرایط محیط و کسانی که از آنها نگهداری می کنند، تطبیق دهند و کمتر دچار استرس یا ترس می شوند اما طوطی های مسن تر شرایط رحی ضعیف تری برای مقابله با ترس و استرس دارند و تعلیم انها برای نترسیدن کمی سخت خواهد شد چون احساس ترس، واکنشی است که آنها توان مقابله با آن را ندارند.

چکیده مقاله

طوطی ها بر اساس غریزه ای که دارند، به هنگام ترس ترجیح می دهند، فرار کنند یا با گاز گرفتن های شدید، حالت دفاعی به خودشان بگیرند و حتی به قصد پنهان شدن، به گوشه یا کف قفس پناه می برند. معمولا صاحبین چنین طوطی هایی با دیدن چنین واکنشی ترجیح می دهند، اطراف قفس نباشند تا طوطی احساس آرامش کند ولی با این حرکت، طوطی یاد می گیرید، برای مقابله با ترس به این واکنش های رفتاری مثل گاز گرفتن یا پناه بردن به کف قفس و ... ادامه دهد...

طوطی آسیب پذیر= طوطی ترسو

به این نکته مهم توجه داشته باشید، اگر بال و پرطوطی ها، قیچی شود، یا در اولین پروازی که دارند، به مانع سختی مثل شیشه یا دیوار برخورد کنند، هرگز از یاد اوری تجربه ای که در اولین پروازشان داشتند، لذتی نخواهند برد چون ممکن است این در ذهنشان باقی بماند که اگر دوباره پرواز کنند، با همین مسئله مواجه خواهند شد بنابرین، از انجام چنین عملی وحشت می کنند و مادام العمر از پرواز کردن امتناع خواهند کرد.

 

پیشنهاد ما برای شما پرورش دهندگان عزیز این است که اجازه ندهید این واکنش روانی در ذهن آنها ثبت شود. حد الامکان سعی کنید، در قفس را باز بگذارید تا طوطی هر چند وقت یکبار از آن بیرون بیاید و از جایی به جای دیگر بپرد. با این کار آنها به مرور زمان مانع ها را درک خواهند کرد و راه گذشتن از آنها را یاد می گیرند.

برای طوطی های کم سن و سال هم که هنوز هیچ تجربه ای برای پرواز کردن ندارند، قفس های متناسبی تهیه کنید، استفاده از قفس های بزرگتر که ارتفاع بلندتری هم دارد می تواند برای آنها مشکل ساز شود چون سقوط از میله به کف قفس می تواند باعث شکستگی بال و پر آنها شده و همین امر ، عدم پرواز را در ذهن طوطی های جوان و کم تجربه تقویت شود.

طوطی ترسو

« طوطی ترسو »

طوطی غیر فعال = طوطی ترسو

گذاشتن اسباب بازی های قابل جویدن، در داخل قفس هم نوعی اشتباه است چون با این کار باعث می شویدف طوطی ها خد را مدام با چنین اسباب بازی هایی سرگرم کنند و از تعلمات و آموزش های جدید، استقبال نکنند. این عمل شما می تواند پرنده تان را به یک طوطی منزوی و ترسو که اعتماد به نفس کافی ندارد و قادر به انجام دادن هیچ خلاقیت خاصی، نیست تبدیل کند.

در اختیار گذاشتن یک رژیم غذایی که نامناسب است و مطابق با فاکتورهای غذایی پرنده نیست و همچنین عدم خواب کافی، یا قرار دادن آنها در قفس های کوچک و غیر استاندارد می تواند واکنش های ترس در او تقویت کند.

طوطی غیر فعال = طوطی ترسو

شاید سوالی که در ذهنتان باشدف این است که؛ با چه برنامه آموزشی می توانید، واکنش های ترس را در طوطی از بین ببرید. شما می توانید از یک برنامه آموزشی خاص که شامل سه بخش است، استفاده کنید.

 

ارزیابی: ارزیابی و تعیین کردن مشکل.

تنظیم و مطابق کردن: استفاده از عوامل تحریک کننده ، مختلف می توانید پاسخ های متفاوتی هم از پرنده دریافت کنید. شاید اصل و پایه های رفتار با هم مطابق باشند ولی می تواند عملکردهای متفاوتی به همراه داشته باشد.

 

تقویت: همیشه در مقابل رفتارهها و حرکات آموزشی جدید که طوطی یاد گرفته است، به او جایزه بدهید تا ادامه آن در طوطی شرطی شود. با استفاده از چنین روشی می توانید، رفتار ترس را هم با یک واکنش مثبت جایگزین کنید تا حس ترس در پرنده کم رنگ تر شود.

 

الگودهی زودهنگام = تعاملات اجتماعی

عدم حس امنیت، قرار دادن قفس در یک محیط شلوغ و مهیج و استفاده از الگوهای نامناسب می تواند عملکرد نامناسبی برای مقابله با عدم ترس پرنده داشته باشد مثلا وقتی پرنده می ترسد او را در داخل یک دستمال رنگی بپیجید، باعث تقویت فرار از چیزی که ترسیده است و پناه بردن به چیز دیگری که شما آن را در ذهنش تقویت کرده اید می شود. یعنی طوطی شما نمی خواهد با ترس کنار بیاید بلکه ترجیح می دهد به همان دستمال رنگی پناه ببرد این یعنی الگو پذیری رفتاری که از جانب شما اتفاق افتاده است.

 

برخی از طوطی ها قادر به درک تماس های فیزیکی از طرف صاحبین خود نیستند و ممکن است نسبت به آن احساس ترس کنند در واقع الگوی پذیری رفتاری این پرندگان با بازی های چشم، بازی های زبان و بدن و ... بیگانه است پس مناسب است که از بازی های درست و مناسبی برای سرگرم کرن طوطی هایتان استفاده کنید تا به اشتباه منظور شما را درک نکند.

 

بازی های چشم عبارتند از: چشمک زدن، زیرچشمی نگاه کردن یا همیشه یک چشم بسته.

 

بازی های زبان بدن عبارتند از: خم شدن و یا گرفتن سر خود، پنهان کردن دست، پنهان کردن چهره، نگاه نکردن به پرنده به طور مستقیم، ایستادن بدون حرکت در یکجا یا تقلید از حرکات پرنده.

بازی های صدا عبارتند از: تقلید، ضربه زدن به اشیای سراسر اتاق و تکرار کلماتی مانند "نه".

 

بازی های دیگری وجود دارند که می تواند، واکنش های رفتاری متفاوتی داشته باشد. شما می توانید شیئی مثل اسباب بازی مورد دلخواهش را به یک نقطه دور تر از جایی که طوطی قرار گرفته پرتاب کنید و از پرنده بخواهید آن را برایتان بیاورد.

 

بعضی وقت ها برای سرگرم کردن بیشتر آنها اجازه بدهید، پرنده فکر کند شما به یک شی که در کف دستتان است، علاقه مند هستید و او برای گرفتن آن از دست شما شیطنت می کند.

یا وقتی سر میز غذا نشسته اید، اجازه بدهید او هم از غذای شما در بشقاب دیگری امتحان کند. این ها واکنش های رفتاری متفاوتی هستند که پرنده بدون ترس می تواند از آنها الگو برداری کند.

 

نوازش ، ابراز محبت چیزی است که همه حیوانات و پرندگان به آن احتیاج دارند پس مهم است که پرنده شما با انجام این رفتارهای محبت آمیز علاقه شما را نسبت به خودش احساس کند و با حس امنیت به تعامل های رفتاری خود ،بدون ترس ادامه دهد.

 

تجربه های جدید = ترس کمتر پرنده

هر چند وقت یکبار پرنده را از قفس بیرون اورید و اجازه بدهید، فضاهای جدید تری را تجربه کند. آشنایی او با محیط های جدید می تواند آنها را اجتماعی تر کرده و کمتر دچار ترس و استرس شوند. چنین تجربه هایی باعث می شود پرنده بعد از گشت و گذار وقتی به خانه ای که در آن زندگی می کند، بر می گردد، احساس امنیت بیشتری خواهد کرد.

 

تعامل مداوم طوطی با شخص دیگری که صاحبش نیست می تواند، حس بهتری به پرنده بدهد و اعتماد به نفس او را تقویت کند ولی مادامی که صاحب طوطی نتواند در این امر موفق شود ، باید با واکنش های رفتاری چون حس ترس و خجالت زدگی پرنده اش کنار بیاید و قبول کند این رفتار ها هم جزئی از غرایز نفسی آنهاست. این رفتارها نمی تواند به عنوان نقص تلقی شود یعنی طوطی شما با همین واکنش های رفتاری هم باید مورد محبت و توجه شما قرار بگیرد.

پیج اینستاگرام
گروه صنعتی اسکندری