آشنایی با آنفولانزای طیور ( پرندگان ) و راه های انتقال به انسان

حیوانات بالاخص پرندگان به دلیل زندگی در محیط الوده فضولات دفع شده خود بیشتر در معرض انواع بیماری ها قرار می گیرند، این بیماری ها می تواند نیوکاسل، مایکو پلاسموز، سینوزیت عفونی، کلی باسیلوز، عفونت کیسه زرده و ... باشد، آنفونزا نیز یکی از این بیماری هاست که در این مقاله قصد پرداختن به آن را داریم و با چگونگی انتقال این بیماری از پرندگان به انسان می خواهیم شما را آشنا کنیم.
آنفولانزای طیور
آنفولانزا یک بیماری ویروسی واگیر دار است که مجرای تنفسی را درگیر میکند و در پرندگان با علایمی مانند کاهش تولید تخم، خس خس سینه، ریزش اشک، سیاه شدن قسمت های بدون پر، تورم سر و صورت، پژمردگی پرها، اسهال و ... همراه است. نوع بیماری دارای سه تیپ A، B،  C می باشد تیپ B و C قابلیت انتقال به انسان را ندارندو تیپ A که توسط انتی ژن های N و H تقسیم بندی می شوند، این قابلیت را دارد. ویروسی که اخیرا در کشور هایی مانند روسیه و قزاقستان گسترش یافته بود از نوع H5N1 بوده است. اخیرا نیز سویه جدیدی از آنفلوانزای پرندگان با نام H5N6 وارد ایران شده است که سازمان بهداشت جهانی تایید نموده که این ویروس قابلیت انتقال به انسان را دارد.

آنفولانزا چیست ؟

راه های انتقال انفولانزای پرندگان به انسان

منشا آنفولانزای پرندگان در اصل مربوط به پرندگان وحشی و آبزی مانند مرغابی ها می باشد، این ویروس می تواند تا مدت های زیادی در روده این پرندگان زنده بمانند بدون اینکه به پرنده آسیبی برساند دلیل این امر مقاومت بالای بدن پرندگان وحشی می باشد. این ویروس از طریق فضولات پرنده وارد دریا یا رودخانه ها می شود و بدین ترتیب سایر پرندگان را مبتلا ساخته و باعث مرگ و میر آنان می شود. مرغ ها و اردک هایی که در روستا و فضای آزاد پرورش می یابند بیشتر در معرض این بیماری هستند.
یکی دیگر از روش های انتقال بیماری انفولانزا از پرنده به پرنده، تنفس نزدیک و خوردن آب و غذای مشترک می باشد، پرندگان وحشی با ورود به قلمرو پرندگان اهلی مانند پرورش گاه ها و خوردن غذای پرندگان اهلی یا تماس نزدیک با آنها باعث انتقال بیماری آنفولانزا به انان میشود. و بدین ترتیب کل گله را میتواند مبتلا سازد.
پرورش دهنده ها نیز جهت جمع اوری فضولات و دان دهی به پرندگان وارد پرورش گاه شده و با تنفس هوای آلوده به این بیماری مبتلا می شوند ، به طور کلی میتوان گفت که افراد زیر بیشتر در معرض ابتلا به بیماری هستند:
- كارگران شاغل در مزارع و يا محلهاي پرورشي پرندگان اهلی
- آشپزهايي كه پرندگان زنده يا اخيرا كشته شده سروكار دارند
- فروشندگان پرندگان دست آموز
- دامپزشكان شاغل در صنعت طيور
- ساكنان مناطقي كه مرگ ماكيان خانگي و وحشي در آنجا بيش از حد انتظار بوده است

به طور کلی میتوان گفت افرادی که به مدت طولانی با پرندگان آلوده سر و کار داشته باشند، احتمال نفوذ بیماری در آنها بیشتر است. مثلا کسانی که با پرندگان بازی می کنند، به آنها آب و غذا می دهد یا لاشه آنها را جهت آشپزی می بٌرد احتمال انتقال بیماری در آنها بیشتر است. بیشترین راه های انتقال بیماری از طریق بزاق دهان و بینی و دستگاه تنفسی می باشد.
توجه: این ویروس از طریق گوشت پخته شده پرندگان منتقل نمی شود چون در دمای 50 درجه سانتی گراد از بین می رود و احتمال انتقال بیماری از انسان به انسان خیلی خیلی کمتر است.

علایم آنفولانزای طیور در انسان

علایم بیماری دو الی پنج روز پس از انتقال ویروس بروز می کند و عمدتا شبیه به آنفولانزای معمولی است، این علایم شامل مواردی مانند: تب، سرفه، گلو درد، درد عضلانی، تهوع، استفراغ و اسهال می باشد. برای درمان بیماری باید از واکسن ها و آنتی بیوتیک ها جهت جواب دهی هر چه سریعتر بهره برد.

راه های پیش گیری از شیوع بیماری در پرورش گاه ها

در درجه اول باید با شناسایی علایم پرندگان بیمار آنها را به سرعت از گله خارج نموده و با واکسیناسیون تزریقی یا نوشیدنی پرندگان سالم از شروع بیشتر بیماری  و تلفات جلوگیری به عمل اید. بدین منظور باید با برگزاری دوره های آموزشی سطح آگاهی دامداران و پرورش دهندگان طیور را در مورد روش های پیشگیری، راه های انتقال بیماری و بهداشت محیط پرورش بالا برد.
تا حد امکان پرندگان را در محیطی سر بسته و پاکیزه نگهداری کنید تا از تماس پرندگان وحشی با آب و غذا و محیط زندگی آنان جلوگیری به عمل آید و فضولات پرندگان را همیشه تمیز نمایید.
استفاده از مطالب این وبسایت برای مقاصد غیرتجاری و با ذکر منبع بلامانع است. طراحی توسط گروه صنعتی اسکندری می باشد
تمامی حقوق محفوظ است ۱۳۹۰-۱۳۹۷
طراحی شده با
بروز ترین منبع مقالات فارسی جوجه کشی ...